سو وشون...

من سالها پیش وقتی نوجوان  بودم کتاب سو وشون را خواندم ...جزییات آن را خاطرم نیست ، فقط یادم  هست که متن نسبتا مشکلی داشت . ...ظاهراً از رمان های با ارزش ماست .روایتی از زندگی زنی از زنان ایرانی در برهه ای از تاریخ .

اکنون بعد از سالها یک زن ایرانی ، یک کارگردان هنرمند که فیلم هایش در  جشنواره های زیادی جایزه گرفته این کتاب را به نمایش در آورده .

ظاهراً فیلمش به مذاق عده ای خوش نیامده چون صحنه های از رقص و آواز مختلط در یک جشن عروسی را به نمایش در آورده .

خودش  می‌گوید آنچه در این رمان  که یک  شاهکار ادبی ست  آمده را به تصویر کشیده .امانتداری کرده ....

درستش را بخواهید همین هنرمندان بودند که برای اولین بار روابط آزاد   بین دختر و پسر را در فیلم هایشان  عادی نشان دادند ...

همین هنرمندان بودند پوشش های نامناسب زنان را نشانه روشنفکری و مد روز نشان دادند ،..

همین هنرمندان بودند که  سبک زندگی غربی و مصرف گرایی را در فیلمهایشان ترویج دادند ...

همین هنرمندان بودند که در فیلم هایشان زن سالاری و بی احترامی به مردان و پدران  را عادی جلوه دادند ،،، پدر را فردی احمق و ساده و مادر را مدیر و آینده نگر و دانا نشان دادند ...

الان هم  رقص و آواز و چند روز دیگر مجبور خواهند شد برای امانت دار بودن به فیلم نامه جزییات اتاق خواب را هم به تصویر بکشند ....

آنها مقصر نیستند چون هنرمند هستند ! و باید هنرشان را به تصویر بکشند به هر قیمتی  حتی به قیمت تغییر فرهنگ یک جامعه و ترویج فرهنگ ابتذال غرب و کسی هم حق ندارد اعتراضی کند چون آنها هنرمند هستند  و جزء قشر فرهیخته جامعه !!.